خلاقیت طراحی creativeness draftsmanship

طراحی رئالیستی مرحله‌ای است که باید از آن عبور کرد و زمان مطلوب برای آن حدود ده تا دوازده سالگی است. دسترسی به مهارت‌های طراحی رئالیستی از سه نظر ارزش دارد. اولا از طریق رئالیسم عمیق و اساسی دیدن را می‌توان آموخت، ثانیا در توانایی‌های خلاق نوعی اعتماد به نفس به دست می‌آید که خیلی از غیر هنرمندان از هیچ راه دیگری نمی‌توانند به آن برسند. حتی نقاشان حرفه‌ای افرادی که معلم نقاشی هستند، طراحان، نقاشان تجاری، نقاشان ساختمان و مجسمه‌سازان در کلاس‌های طراحی ثبت نام می‌کنند، نگرانی اصلی خود را که ناتوانی در طراحی است محرمانه با استاد در میان می‌نهند. پنهان کردن ناتوانی در طراحی گاهی ترفندها و شیوه‌هایی پیچیده و مضحک اما تأسف‌آور را ایجاب می‌کند. یک شیوهٔ مؤثر برای خلاص کردن آن‌ها از نگرانی، آزاد کردن توانایی‌های بالقوهٔ آن‌ها برای طراحی رئالیستی است. شیوه‌ای جدید با امکان زیاد برای حل بخردانه و خلاقانهٔ مسئله. چرا چهره؟ بهتر است توضیح دهم که چرا به نظر من طراحی از چهره سوژه‌ای مفید برای مبتدیان است. از نظر کلی همهٔ طراحی‌ها یکسان‌اند. طراحی از یک چیز مشکل‌تر از طراحی چیز دیگر نیست. طراحی از طبیعت بی‌جان، منظره، دریا، بدن، اشیای نامنظم، حتی موضوعات تخیلی و طراحی از چهره مستلزم مهارت و شیوهٔ دیدن یکسانی است. همهٔ آن‌ها یک جوراند: آن‌ها را با چشم می‌بینید (موضوعات تخیلی با چشم مغز دیده می‌شوند) و آنچه را می‌بینید طراحی می‌کنید. پس چرا طراحی چهره را برای بعضی از تمرین‌ها انتخاب می‌کنیم؟ به سه دلیل. اول اینکه مبتدیان طراحی اغلب تصور می‌کنند که طراحی از چهرهٔ انسان مشکل‌ترین نوع طراحی است. بنابراین وقتی شاگردان متوجه می‌شوند که می‌توانند از چهره طراحی کنند اعتماد به نفس ببشتری پیدا می‌کنند و این اعتماد به نفس باعث پیشرفت آن‌ها می‌شود. دلیل دوم، و مهم‌تر این که نیمکرهٔ راست مغز انسان در تشخیص چهرهٔ افراد تخصص دارد. چون نیمکرهٔ راست، نیمکره‌ای است که سعی در دسترسی به آن داریم بهتر است موضوعی را انتخاب کنیم که نیمکرهٔ راست با آن کار می‌کند. سوم این‌که چهره‌ها دلفریب‌اند! همین‌که چهرهٔ شخصی را طراحی کردید آن وقت است که چهرهٔ او را واقعا دیده‌اید.

پست‌های معروف از این وبلاگ

ظریف: نشان دادیم ایران مذاکره کننده‌ای جدی است/یقین دارم منتقدان درلحظات حساس مذاکرات ما را دعا کردند