معماری مدرن مصر Architecture Egypt part 3

جفت ستون‌ها از ویژگی‌های برجسته‌ی معبد مصری هستند و در کارناک ارتفاع آن‌ها به ۱۴۰ فوت (حدودا ۴۲/۵ متر) می‌رسد. در کنار توده‌ی انبوهی از سنگ، شکاف‌هایی برای تیر پروم‌ها - به منظور برافراشتن آن‌ها - تعبیه شده بود. ناظر از طریق مسیری که به‌صورت متقارن طراحی شده بود و تحت تأثیر عظمت سردر، در طول مسیر که از خیابان قوچ‌ها تا حیاط بیرونی و از حیاط تا تالار ستون‌دار امتداد داشت، هدایت می‌شد. دورنمای کلی این منطقه، پر رمز و راز و مبهم است. ابعاد سالن ۳۲۰ در ۱۶۰ فوت (حدود ۹۷/۵ در ۴۸/۵ متر) است و در پایین آن خیابانی با ۱۲ ستون وجود دارد که هر کدام ۶۹ فوت (حدود ۲۱ متر) ارتفاع و در حدود ۱۲ فوت (حدود ۳/۶ متر) قطر دارد. این ستون‌ها دارای سرستون‌هایی به شکل ناقوس‌اند که روی آن‌ها شکوفه‌های نیلوفر آبی تعبیه شده است. در هر طرف راهرو اصلی، فضاهای ستون‌دار دیگری وجود دارد که هر کدام ۶۰ ستون با ۴۲ فوت (حدود ۱۲/۸ متر) بلندی، به قطر ۹ فوت (حدود ۲/۷ متر) دارد. از آنجا که راهرو اصلی ستون‌های بلندتری نسبت به دو محوطه‌ی کناری دارد، سقف محوطه‌ی مرکزی حدود ۲۰ فوت (حدود ۶ متر) بلندتر از سقف محوطه‌ی مرکزی حدود ۲۰ فوت (حدود ۶ متر) بلندتر از سقف محوطه‌ی کناری است. این بدان معناست که اختلاف سطح دیوار و سقف (که می‌تواند محل قرارگیری پنجره باشد) به وسیله‌ی شبکه‌ای از سنگ‌های بزرگ، روشنایی روز را به داخل می‌آورد. این روش نورپردازی، اشکوب روشنایی (Celerestory) نامیده می‌شود. این روش بارها در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفته است، که از جمله می‌توان به صحن کلیسای جامع اشاره کرد. پس ابهام، نور و رنگ به تاریخ معماری اضافه گردید. فرم‌های ساده‌ی هندسی در معماری مصر که بی‌پیرانه‌اند (به‌جز خطوط برجسته‌ی هیروگلیف) یادآور و نشان دهنده‌ی انعکاس صفوف صخره‌ها در کوه‌های آن سوی دره‌اند. نمونه آن را می‌توان در معبد ملکه حتشپ سوت (hatshepsut)، در دیرالبحاری مشاهده کرد. ملکه حتشپ سوت سال‌های زیادی بر سراسر مصر حکومت راند. معبد محل دفن وی در کوهی در دیرالبحاری قرار دارد. این معبد، مجموعه‌ای در مقابل پرتگاه است. راه گروهی موجود در مجموعه و آخرین معبر دسترسی به مجموعه به وسیله‌ی یک سری سراشیبی طراحی شده است. این سراشیبی از صحنی به صحن دیگر کشیده می‌شود. راه اصلی از ابولهول‌ها، از نیل تا دامنه‌ی اولین سراشیبی کشیده می‌شود. روی صحن، بین نوک سراشیبی اول و سطح سراشیبی بعدی ابولهول‌ها وجود دارند که از سنگ گرانیت قرمز هستند. این صحن ممکن است با درخت سرو طراحی شده باشد. در این مکان شکل‌هایی تراشیده شده از این درخت‌ها وجود دارد و ریشه‌های آن‌ها در سبدهاست. هر کدام با چهار برده که چوب‌ها را بر شانه حمل می‌کنند. صحن‌ها به وسیله‌ی ردیف ستون‌ها پیش می‌روند؛ نقاشی دیوار پشتی، تولد پادشان، خدایان، هیأت‌های اعزامی او و «دست‌یافته‌های» معماری وی را به سادگی بیان می‌کند. از صحن بالا منظره‌ی گسترده‌ای از نیل دیده می‌شود همچنین از دیرالبحاری می‌توان به یک مسیر کوهی از وادی پادشاهان (جایی که خود شاه دفن شده بود) نزدیک شد. نکته‌ی مهم درباره دیرالبحاری (که اگرچه سنجشی ساده از معماری آن است)، این است که تکمیل آن از چشم‌انداز آرمانی پیروی می‌کند. تعداد کمی از خط‌های افقی با خطوط عمودی پرتگاه ایجاد کنتراست می‌کند. طرح کلی سایه‌روشن در ردیف ستون‌ها از دور دیده می‌شود. دو معبد در ابوسمبل (Abusimbel) در سلسله XIX به وسیله‌ی رامسس دوم در حدود سال ۱۲۵۰ قبل از میلاد ساخته شد. محوطه‌ی جلوی ساختمان به یک سردر بزرگ با ۱۱۹ پایه‌ی عریض و ۱۰۰ پایه‌ی بلند منتهی می‌شود. این سردر با چهار مجسمه‌ی نشسته‌ی غول‌پیکر از رامسس (Rameses) تراشیده شده است. هر ۶۵ پایه‌ی بلند ممکن است تنها به وسیله‌ی تراش آن‌ها از میان صخره‌ی کامل ساخته شوند. آن سوی سردر، یک راهرو با هشت ستون که نماینده‌ی یک شاه مشابه با خدای اوزیریس (Osiris) است، می‌گذرد. آن سو، یک ردیف راهرو وجود دارد و سپس، مکان مقدس یک معبد کامل در زیر کوه است. خانه‌هایی که مصریان باستان برای زندگی دنیایی ساختند، و حتی کاخ‌های شاهی آن‌ها، بناهایی کم استحکام و موقتی بودند؛ زیرا ضرورتی در مداوات آن‌ها نمی‌دیدند. این خانه‌ها را با خشت می‌ساختند، در نتیجه در طول زمان از بین رفتند ولی نوع و سبک به کار رفته در آن‌ها بر بناهای ماندگار مصری بی‌اثر نبوده است https://plus.google.com/+EhsanChhry

پست‌های معروف از این وبلاگ

ظریف: نشان دادیم ایران مذاکره کننده‌ای جدی است/یقین دارم منتقدان درلحظات حساس مذاکرات ما را دعا کردند