پست‌های پرطرفدار

۱۳۹۴ آبان ۲۸, پنجشنبه

معماری بین‌النهرین Mesopotamian architecture part 3

این برج دارای زوایایی بوده که رأسشان به طرف نقاط اصلی محیط پرستشگاه قرار می‌گرفته و کاملا رو به مشرق واقع می‌شده است. برج را با خشت می‌ساختند و شاید با خشت لعابدار رنگی روی آن را به‌صورت «کاشی‌کاری» می‌پوشاندند. هرودت در شرح دیوارهای شهر اکباتان اظهار می‌دارد که تمدن و فرهنگ این شهر از بین‌النهرین الهام گرفته شده است زیرا دیوارهای آن دارای کنگره‌هایی است و این کنگره‌ها به رنگ سفید، سیاه، سرخ، آبی، پرتقالی، نقره‌ای و طلایی‌اند؛ یعنی با یک توالی از رنگ‌مایه که در جهت درخشندگی اوج می‌گیرد، درست به سبک کارهای بین‌النهرین رنگ‌آمیزی شده‌اند. در سرزمین‌های قلمرو فرمانروایی سومریان سنگ به‌ندرت یافت می‌شد و به همین دلیل خانه‌ها را با خشت‌هایی که از گل رس تهیه می‌کردند و در آفتاب می‌خشکاندند، با کاه و گل می‌ساختند. بام خانه‌ها مسطح و صاف بود و اتاق فاقد پنجره بود ولی هر اتاق دری داشت که رو به حیاط باز می‌شد. البته هوای گرم این منطقه ایجاب می‌کرد که مردم از نور و حرارت خورشید گریزان باشند و برای آسایش خود اتاق‌هایی تاریک و کم‌نور بنا کنند. از سنگ و چوب و فلز فقط در ساختمان قصرها و معابد استفاده می‌شد.

http://newsfasports.blogspot.com/

آشوریان ساکنان سرزمینی بودند که مرکز آن نزدیک شهر موصل امروزی در کنار رود دجله قرار داشت و پیش از آنکه بتوانند به قدرتی مستقل بدل شوند (۹۰۰ ق.م.) تابع دولت متیانی بودند. هنر آشوری را از جنبه‌های مختلف می‌توان متأثر از هنر بابلی دانست؛ اما آشوریان که از جایی دیگر آمده و در شمال بین‌النهرین [عراق] مستقر شده بودند، عناصری از فرهنگ پیشین خود را با هنر بابلی آمیختند. خلق آثار هنری مستقل آشوری از حدود ۱۵۰۰ ق.م. آغاز شد و تا ۶۱۲ ق.م. که دژهای شهر نینوا پایتخت ان پادشاهی نیرومند فرو ریخت، ادامه یافت. آشوریان با ساکنان سوریه‌ی باستانی و کوه‌نشینان نواحی شرقی‌تر خویشاوندی داشتند؛ و علاوه بر این، مواد و مصالحی چون سنگ و عاج فیل در اختیارشان بود که بابلیان از آنها بی‌بهره بودند.

نقش برجسته‌های سنگی شاخص‌ترین آثار هنر آشوری به شمار می‌آیند و روایتگری خصلت بارز این آثار است. هنرمندان آشوری نقوش حجاری را چون دیوار نگاره رنگ می‌کردند و صحنه‌های جنگ، شکار و مراسم مذهبی را با تأکید بر حضور مقتدرانه‌ی شاه نشان می‌دادند. هنرمندان آشوری در بازنمایی حیوانات - بخصوص در صحنه‌های شکار شیر - توانایی بیشتری داشتند و حالت‌های گریز و ستیز و مرگ حیوانات را طبیعی و دقیق مجسم می‌کردند؛ ولی در نقش برجسته‌های آشوری پیکر انسان خشک و رسمی به نظر می‌آید و غالبا سر و پاها از دید جانبی و بدن از دید روبه‌رو نشان داده شده است.

کاخ‌های پادشاهان آشوری هم به منظورهای نظامی و هم برای سکنی گزیدن ساخته می‌شدند. سکوی عظیم‌الجثه‌ای کخ در خرساباد به‌عنوان نوعی باروی دو پهلو (bastion) در دفاع از شهر مورد استفاده قرار می‌گرفته، ارتفاعی به اندازه‌ی ۶۰ فوت (حدود ۱۸ متر) بالاتر از سطح کاخ می‌داده است. انسان از فکر اینکه این بنای خشتی ۱۰۵۰×۱۱۴۰ فوت (حدود ۳۲×۳۴۷/۵ متر) را چگونه ساخته‌اند، مبهوت می‌ماند. می‌توان گفت که این کار فقط با کوشش بردگان و خدمت اجباری اسرای جنگی عملی شده است. برای جلوگیری از نفوذ رطوبت به این بنا، آن را زه‌کشی کرده بودند؛ لذا مانند کندوی عسل سوراخ سوراخ است. این زه‌کشی‌ها به‌صورت قوسی بوده‌اند تا وزن بنا را تحمل کند. با همین خشت تنها، ساختمان دو طبقه نیز می‌ساختند و احتمالا از بام این نوع بناها به‌عنوان بهارخواب تا از هوای خنک شامگاهی بهره‌مند شوند.
https://plus.google.com/+EhsanChhry